10 μεταλλικά στοιχεία που είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία σας!
Άρθρο της Mae Chan, ειδικής στις διατροφικές επιστήμες
Όλα μαζί τα μεταλλικά στοιχεία αποτελούν μόνο το 4% του οργανισμού, αλλά ο ρόλος τους στην αποτελεσματική λειτουργία του είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία. Η ανισορροπία ή ανεπάρκεια των παρακάτω μεταλλικών στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε ασθένειες μέχρι να αποκατασταθεί η ισορροπία. Με τη σωστή διατροφή όμως, είναι σχεδόν αδύνατο να μην πάρετε τα απαραίτητα μεταλλικά στοιχεία.
Συνήθως τα πιο δυσάρεστα συμπτώματα εμφανίζονται με τη δυσαναλογία κάποιων ελάχιστα γνωστών μεταλλικών στοιχείων.
Η σωστή διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο δεδομένου ότι το σώμα δεν παράγει μεταλλικά στοιχεία. Έτσι πρέπει να βασιζόμαστε σε ό,τι τρώμε για να λάβουμε τη σωστή ποσότητα. Μια διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά είναι απαραίτητη ώστε το σώμα μας να τα αναπληρώνει επαρκώς.
Η διατροφολόγος Sheela Tanna, η οποία βλέπει 20 ασθενείς την εβδομάδα με ανεπάρκεια μεταλλικών στοιχείων, πιστεύει ότι η αιτία είναι το περιβάλλον και αναφέρει τα εξής: «Το χώμα διαθέτει μεταλλικά στοιχεία σε ποσοστό 45%, αλλά στις μέρες μας αυτό έχει αλλάξει λόγω της αλόγιστης χρήσης λιπασμάτων, χημικών και φυτοφαρμάκων καθώς και της μονοκαλλιέργειας.
Παρακάτω ακολουθεί ένας οδηγός 10 μεταλλικών στοιχείων ζωτικής σημασίας καθώς και οι πηγές τους:
1) Ασβέστιο
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 1.000 mg / ανά ημέρα
Λειτουργία: χτίζει και διατηρεί γερά οστά και δόντια, βοηθά στη λειτουργία των μυών, ελέγχει τη λειτουργία, την αλληλεπίδραση και τη σηματοδότηση των κυττάρων.
Συνέπειες: τα χαμηλά επίπεδα θα σας κάνουν πιο επιρρεπείς στην οστεοπόρωση και τα κατάγματα. H ανεπάρκεια σε ασβέστιο μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα στα δάκτυλα χεριών και ποδιών, μυϊκές κράμπες, σπασμούς, λήθαργο, απώλεια όρεξης και προβλήματα στον καρδιακό ρυθμό. Οι μεγαλύτερες ποσότητες προκαλούν ανησυχία, υψηλή αρτηριακή πίεση, πέτρες στα νεφρά και τη χοληδόχο κύστη, ασβεστοποίηση των μαλακών ιστών και αυξημένο κίνδυνο αγγειακών παθήσεων, όπως εγκεφαλικά επεισόδια και καρδιακή προσβολή.
Πηγές: σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, αμύγδαλα, σύκα, καρότα, σταφίδες, καστανό ρύζι, σκόρδο, χουρμάδες, σπανάκι, σουσάμι, κάσιους, παπάγια, σέλινο.
2) Φώσφορος
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 700 mg / ανά ημέρα
Λειτουργία: σε συνδυασμό με το ασβέστιο βοηθά στον σχηματισμό των οστών και των δοντιών, δίνει ενέργεια στο σώμα κι αποτελεί μέρος των κυτταρικών μεμβρανών. O φώσφορος βρίσκεται στο DNA και το RNA, το γενετικό υλικό του σώματος.
Συνέπειες: Ο φώσφορος είναι ζωτικής σημασίας για τον μεταβολισμό. Περίπου το 70% του φωσφόρου σε συνδυασμό με το ασβέστιο συμβάλλει στη δομή των οστών και των δοντιών. Η ανεπάρκεια σε φώσφορο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στα οστά, όπως ραχίτιδα στα παιδιά και οστεομαλακία στους ενήλικες. Μια διαταραχή στην ισορροπία του φωσφόρου και του ασβεστίου μπορεί να προκαλέσει οστεοπόρωση.
Πηγές: υπάρχει σε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες, όπως είναι οι σπόροι (κολοκύθα, ηλιοτρόπιο, σπόροι Chia, σουσάμι), τα τυριά (παρμεζάνα, Ρομάνο, κατσικίσιο), οι ξηροί καρποί (Βραζιλίας, πεύκο, αμύγδαλο, κάσιους), ο σολομός, τα φασόλια και οι φακές.
3) Κάλιο
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 2.000 mg / ανά ημέρα (για άντρες και γυναίκες)
Λειτουργία: είναι απαραίτητο για τη λειτουργία των νεύρων, τη συστολή των μυών, τη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης και τη σωστή ισορροπία του νερού στο αίμα και τους ιστούς του σώματος.
Συνέπειες: η ανεπάρκεια σε κάλιο μπορεί να προκαλέσει άγχος, κόπωση και μείωση του καρδιακού παλμού. H υπερβολική ποσότητα καλίου προκαλεί υπέρταση. Εκτός κι αν κάνετε αιμοκάθαρση ή έχετε κάποια άλλη πάθηση, η υπερβολική δόση καλίου από φυσικές πηγές είναι σχεδόν αδύνατη. Ωστόσο, είναι δυνατόν να καταναλώσετε πάρα πολύ κάλιο μέσω αλάτων καλίου που μπορεί να οδηγήσει σε ναυτία, εμετό, ακόμη και σε καρδιακή ανακοπή.
Πηγές: λευκά φασόλια, σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, πατάτες, πορτοκάλια, μπανάνες, φιστίκια, φασόλια, νερό καρύδας, σπανάκι.
4) Σελήνιο
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 50 mcg / ανά ημέρα
Λειτουργία: βοηθά στον σχηματισμό του σπέρματος, προστατεύει τα κύτταρα από βλάβες και ρυθμίζει τη λειτουργία του θυρεοειδούς. Το σελήνιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων του προστάτη, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου. Προστατεύει επίσης από τις ελεύθερες ρίζες και τον καρκίνο.
Συνέπειες: η ανεπάρκεια σε σελήνιο μπορεί να προκαλέσει μυϊκή αδυναμία, μυοκαρδιοπάθεια και δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε μακροχρόνιες περιπτώσεις μπορεί ακόμη και να οδηγήσει στη νόσο του Χασιμότο, μια κατάσταση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στον θυρεοειδή. Υπερβολική ποσότητα σεληνίου μπορεί να προκαλέσει δυσάρεστη αναπνοή, διάρροια και απώλεια μαλλιών.
Πηγές: καρύδια Βραζιλίας, θαλασσινά (στρείδια και καβούρια), ηλιόσποροι, μανιτάρια, μπαχαρικά.
5) Χρώμιο
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 50 mcg / ανά ημέρα
Λειτουργία: το χρώμιο είναι ένα βασικό μεταλλικό στοιχείο που δεν παράγεται από τον οργανισμό και πρέπει να λαμβάνεται μέσω της διατροφής. Είναι σημαντικό για τον μεταβολισμό των λιπών και των υδατανθράκων. Το χρώμιο διεγείρει τα λιπαρά οξέα και τη σύνθεση της χοληστερόλης, τα οποία είναι σημαντικά για τη λειτουργία του εγκεφάλου και άλλες διαδικασίες του σώματος. Είναι επίσης απαραίτητο για τη διάσπαση (μεταβολισμό) της ινσουλίνης.
Συνέπειες: επειδή οι περισσότεροι Αμερικανοί ακολουθούν μια διατροφή γεμάτη με επεξεργασμένα τρόφιμα, πολλοί δεν λαμβάνουν καν την ελάχιστη ποσότητα χρωμίου μέσω της διατροφής τους. Τα συμπτώματα ανεπάρκειας μοιάζουν με εκείνα του διαβήτη επειδή το σώμα δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη έτσι όπως πρέπει και περιλαμβάνουν κόπωση, αυξημένη δίψα και ούρηση καθώς και υπερβολικό αίσθημα πείνας.
Πηγές: αυγά, φύτρο σιταριού, πράσινες πιπεριές, μήλα, μπανάνες, σπανάκι, μελάσα, βούτυρο, μαύρο πιπέρι, μπαχαρικά.
6) Ψευδάργυρος
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 12 mg / ανά ημέρα
Λειτουργία: ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα (ειδικά απέναντι στις λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού, το κρύο και τον βήχα), το σύστημα αναπαραγωγής και το νευρικό σύστημα. Βοηθά στην πήξη του αίματος, είναι απαραίτητος για την κατασκευή πρωτεϊνών, την παραγωγή ενζύμων και τη δημιουργία του DNA. Συμβάλλει επίσης στην επικοινωνία των κυττάρων λειτουργώντας ως νευροδιαβιβαστής.
Συνέπειες: η έλλειψή του οδηγεί σε δερματίτιδα, προβλήματα στην εγκυμοσύνη, κακή όραση και μη φυσιολογική αίσθηση της γεύσης και της όσφρησης. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε καχεκτική ανάπτυξη, διάρροια, αδυναμία, απώλεια μαλλιών, βλάβες στα μάτια και το δέρμα, μειωμένη όρεξη και αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα.
Πηγές: θαλασσινά (στρείδια), φύτρο σιταριού, σπανάκι, αμύγδαλα, φιστίκια, ρεβίθια, μανιτάρια, ηλιόσποροι, σπόροι κολοκύθας, κάσιους, κακάο, φασόλια και λευκά μανιτάρια.
7) Χαλκός
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 2 mg / ανά ημέρα
Λειτουργία: ενισχύει τον μεταβολισμό του σιδήρου, τον σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων και την κυκλοφορία του αίματος. Βοηθά στην παραγωγή ενέργειας για τα κύτταρα, είναι απαραίτητος για τα οστά και την παραγωγή συνδετικού ιστού καθώς και για την κωδικοποίηση συγκεκριμένων ενζύμων που κυμαίνονται από την εξάλειψη των ελεύθερων ριζών μέχρι την παραγωγή μελανίνης.
Συνέπειες: τα χαμηλά επίπεδα χαλκού οδηγούν σε κυκλοφορικά προβλήματα, οστεοπόρωση, πόνους στις αρθρώσεις, αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα και, δεδομένου ότι ο χαλκός είναι απαραίτητος για την απορρόφηση του σιδήρου, αναιμία.
Πηγές: θαλασσινά (αστακός και στρείδια), κατσαρό λάχανο, μανιτάρια Λεντινούλα, κάσιους, ηλίανθος και σουσάμι, πίτουρο σιταριού, όσπρια, ξηροί καρποί, αβοκάντο, κατσικίσιο τυρί.
8) Ιώδιο
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 150 mcg / ανά ημέρα
Λειτουργία: βοηθά στην παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών.
Συνέπειες: μια διατροφή με ανεπάρκεια ιωδίου αυξάνει τον κίνδυνο για καθυστερημένη ανάπτυξη του εγκεφάλου στα παιδιά (κρετινισμός), νοητική βραδύτητα, υψηλή χοληστερίνη, λήθαργο, κόπωση, κατάθλιψη, αύξηση βάρους και βρογχοκήλη: (διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα). Έχετε υπόψη ότι η υπερβολική πρόσληψη και η ανεπάρκεια ιωδίου μπορεί να προκαλέσει υποθυρεοειδισμό.
Πηγές: θαλασσινά, φύκια, γάδος, αυγά, πατάτες, φασόλια.
9) Σίδηρος
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 10-12 mg / ανά ημέρα
Λειτουργία: μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα μέσω των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Συνέπειες: τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου μπορεί να οδηγήσουν σε αναιμία, αδυναμία, αλλαγή στο χρώμα των νυχιών, κατάθλιψη και έλλειψη συγκέντρωσης. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου προκαλεί την παραγωγή βλαβερών ελεύθερων ριζών και παρεμβαίνει στον μεταβολισμό προκαλώντας βλάβες σε όργανα όπως η καρδιά και το συκώτι. Το σώμα είναι σε θέση να ρυθμίζει την πρόσληψη του σιδήρου γι’ αυτό η υπερβολική δόση είναι σπάνια και συνήθως εμφανίζεται μόνο όταν οι άνθρωποι λαμβάνουν συμπληρώματα. Ο σίδηρος που προέρχεται από φυσικές πηγές τροφίμων, όπως αυτές που αναφέρονται παρακάτω, θεωρείται ασφαλής. Αν και ο σίδηρος από το κρέας απορροφάται καλύτερα, ο σίδηρος που προέρχεται από φυτά είναι προτιμότερος διότι προκαλεί λιγότερη ζημιά στο σώμα.
Πηγές: μύδια, στρείδια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, αυγά, πουλερικά, σπόροι κολοκύθας, ξηροί καρποί, φασόλια, όσπρια και μαύρη σοκολάτα.
10) Μαγνήσιο
Ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση: 10-12 mg / ανά ημέρα
Λειτουργία: βοηθά στη λειτουργία των μυών και των νεύρων, σταθεροποιεί τον καρδιακό παλμό και ενδυναμώνει τα οστά. Επίσης, το μαγνήσιο περιέχεται σε τουλάχιστον 300 βιοχημικές αντιδράσεις στο σώμα.
Συνέπειες: τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου προκαλούν υψηλή αρτηριακή πίεση, μυϊκούς σπασμούς, καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτη, διαταραχές άγχους, ημικρανίες, οστεοπόρωση και εγκεφαλικό επεισόδιο. Αντιθέτως, η υπερβολική κατανάλωση μαγνησίου συνήθως προκαλεί διάρροια καθώς το σώμα προσπαθεί να το αποβάλλει.
Πηγές: σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, σπόροι κολοκύθας, μανιτάρια, σπανάκι, αμύγδαλα, σκουμπρί, φασόλια μαυρομάτικα, αβοκάντο, μπανάνες, ακτινίδια, φασόλια, φακές, αβοκάντο, αποξηραμένα σύκα και μαύρη σοκολάτα.
Προσοχή: η ελάχιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση που αναφέρεται παραπάνω αφορά ενήλικες ηλικιών από 19 ως 50 ετών.
Οι διάσημες δίαιτες δεν είναι και πολύ ακίνδυνες τελικά!
Αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο με συνεχώς αυξανόμενους οπαδούς και υποστηρικτές. Υπόσχονται καθεμιά με το δικό της τρόπο μαγικές απώλειες βάρους, χωρίς ιδιαίτερο κόπο και πάνω από όλα πολύ γρήγορα. Μιλάμε για, γνωστές και διάσημες δίαιτες, τις οποίες οι περισσότεροι έχουν μπει στον κόπο να δοκιμάσουν.
Ας τις γνωρίσουμε και ας δούμε τι κινδύνους κρύβουν:
Η δίαιτα χωρίς γλουτένη
Αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας αλλά και μια εντελώς ατεκμηρίωτη μέθοδο απώλειας βάρους. Μια μόδα που ξεκίνησε από την Αμερική, τη μητέρα των προϊόντων χωρίς γλουτένης, προϊόντα τα οποία αρχικά απευθύνονταν σε άτομα με κοιλιοκάκη. Η κοιλιοκάκη ή αλλιώς εντεροπάθεια λόγω γλουτένης ή δυσανεξία στη γλουτένη είναι μια παθολογική κατάσταση του λεπτού εντέρου.
Προκαλείται στον ανθρώπινο οργανισμό από την ανοσολογική απάντηση μετά από την κατανάλωση μιας πρωτεΐνης των δημητριακών, η οποία ονομάζεται γλουτένη. Και βρίσκεται σε δημητριακά όπως το σιτάρι, η σίκαλη, το κριθάρι, η βρώμη και προϊόντα αυτών και σε άτομα με κοιλιοκάκη οδηγεί στην καταστροφή του βλεννογόνου του εντέρου και κατά συνέπεια δυσχεραίνει την ολοκλήρωση της σωστής πέψης και της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό.
Οι υποστηρικτές αυτής της δίαιτας, σύμφωνα με το newsbeast, απαγορεύουν την κατανάλωση τροφών όπως σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη και προϊόντα τους όπου αυτά βρίσκονται (αλεύρι, ψωμί, δημητριακά, ζυμαρικά, ζύμες, μπισκότα, κρουασάν, κέικ. Αντίθετα επιτρέπουν την κατανάλωση τροφών όπως προϊόντα ελεύθερα γλουτένης, ρύζι, πατάτα, καλαμπόκι.
Σχολιασμός
Δεν υπάρχει κανένας λόγος άτομα που δεν πάσχουν από κοιλιοκάκη να αποφεύγουν τη γλουτένη. Ούτε υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση της σχέσης ανάμεσα στην αποφυγή κατανάλωσης γλουτένης και την απώλεια βάρους. Η αποφυγή της γλουτένης ούτε επηρεάζει το μεταβολισμό ούτε προάγει την απώλεια βάρους.
Η όποια απώλεια κιλών ακολουθώντας το εν λόγω ανορθόδοξο διατροφικό σχήμα μπορεί να οφείλεται μόνο στη μείωση κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών, όπως μπισκότα αρτοσκευάσματα κ.α. με υψηλό ενεργειακό περιεχόμενο. Τελευταίες μάλιστα επιστημονικές αναφορές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για αρνητικές συνέπειες για την υγεία από την εφαρμογή μιας δίαιτας ελεύθερης γλουτένης από υγιή άτομα.
Η δίαιτα Dukan
Εφευρέθηκε από το Γάλλο ιατρό Pier Dukan. Διακρίνετε σε τέσσερεις φάσεις. Στην πρώτη φάση αυτή της επίθεσης, για ένα διάστημα περίπου ενός μήνα συνιστάται η κατανάλωση αποκλειστικά πρωτεϊνούχων τροφίμων, όπως γαλοπούλα, κοτόπουλο, ζαμπόν, αυγά, τις μπριζόλες, θαλασσινά, ψάρια, χωρίς καν λαχανικά. Επίσης συστήνει την κατανάλωση άπαχων ή ημίπαχων γαλακτοκομικών, καθώς και την πόση άφθονου νερού.
Στη δεύτερη φάση συνεχίζεται η κατανάλωση πρωτεϊνών, αλλά σταδιακά εντάσσονται και τα λαχανικά. Στην τρίτη φάση σταδιακά προστίθενται στη διατροφή οι υδατάνθρακες (ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά), τα λιπαρά και το αλκοόλ. Μάλιστα προβλέπονται 2 ελεύθερα γεύματα την εβδομάδα (με αλκοόλ, βούτυρο, ψωμί, σοκολάτα κλπ.). Στο τελευταίο στάδιο της δίαιτας μπορεί κανείς να τρώει ότι θέλει, αρκεί να τηρούμε τον κανόνα «μόνο πρωτεΐνες» για μια μέρα της εβδομάδας.
Σχολιασμός
Το συγκεκριμένο διατροφικό σχήμα είναι ανορθόδοξο και θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Η φιλοσοφία των υπερπρωτεινικών διαιτών στηρίζεται στη γρήγορη απώλεια βάρους, αλλά ο αποκλεισμός ομάδων τροφίμων και συστατικών όπως οι υδατάνθρακες και πολλές βιταμίνες, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα, ιδιαιτέρως όταν εφαρμόζονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Το γεγονός ότι επιτρέπει την ελεύθερη κατανάλωση κόκκινου κρέατος, μπορεί επίσης να οδηγήσει στην αυξημένη πρόσληψη κορεσμένου λίπους, που σχετίζεται με σημαντικά νοσήματα φθοράς.
Η δίαιτα της ζώνης
Έγινε της μόδας τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές του 2000 μέχρι και σήμερα. Η ιδανική δίαιτα αδυνατίσματος σύμφωνα με το δημιουργό της το Barry Sears βασίζεται στα εξής:
- Είναι χαμηλή σε υδατάνθρακες, μέτρια σε λίπη και πρωτεΐνες. Σε κάθε γεύμα και σνακ θα πρέπει η σύσταση υδατανθράκων: πρωτεϊνών: λιπών να είναι σταθερή και ίση με 40%: 30%: 30%
- Η αναλογία των συστατικών της βοηθάει στη συγκράτησης της ινσουλίνης σε επίπεδα που προάγουν την απώλεια βάρους και την καλή υγεία.
- Αποκλείει ομάδες τροφίμων, όπως το ψωμί, το ρύζι, τα μακαρόνια και άλλες πηγές αμύλου
- Δίνει σαφή σύσταση για συμπληρώματα ιχθυελαίων
Σχολιασμός
Αποτελεί μια περιοριστική δίαιτα, βασιζόμενη σε μαθηματικούς υπολογισμούς και είναι δύσκολη στην εφαρμογή της. Είναι αυστηρά υποθερμιδική και μη ισορροπημένη, με αποκλεισμό σημαντικών ομάδων τροφίμων. Στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και δεν προάγει τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του απολεσθέντος βάρους. Αμφισβητείται από όλους τους επιστημονικούς φορείς της Ευρώπης και της Αμερικής.
Η δίαιτα με βάση την ομάδα αίματος
Μια από τις ευρύτατα διαδεδομένες θεωρίες της οποίας βιβλία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, είναι αυτή του Peter D’adamo, που πηγάζει από την ιστορία της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους και υποστηρίζει ότι οι διατροφικές μας απαιτήσεις, καθορίζονται σε μέγιστο βαθμό από την ομάδα αίματος μας. Υπό αυτό το πρίσμα:
Πάνω στα τρόφιμα υπάρχουν οι λεγόμενες λεκτίνες (κατηγορία πρωτεϊνών), οι οποίες αν δεν ληφθούν υπόψη προκαλούν τη συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων σε διάφορα όργανα ή συστήματα του σώματος.
Κάθε άτομο πρέπει να αποφεύγει τρόφιμα που περιέχουν συγκεκριμένες λεκτίνες, οι οποίες προκαλούν συγκόλληση ερυθροκυττάρων σε άτομα της δικής του ομάδας αίματος.
Ανάλογα με την ομάδα αίματος:
- Ομάδα 0 – κυνηγοί: ανάγκη για έντονη σωματική άσκηση και κατανάλωση κρέατος – περιορισμός σε ψωμί, σιτηρά, δημητριακά
- Ομάδα Α – καλλιεργητές: ανάγκη για φυτοφαγική δίαιτα, ώστε να γίνουν λεπτότεροι και πιο παραγωγικοί
- Ομάδα Β – νομάδες: ανάγκη για κατανάλωση γαλακτοκομικών και για διατροφή με ποικιλία
- Ομάδα ΑΒ – ανάμιξη της Α και της Β
Σχολιασμός
Η θεωρία αυτή παρόλο που βρήκε πολλούς υποστηρικτές, παρουσιάζει πολλά επιστημονικά κενά και ατεκμηρίωτες επισημάνσεις, οδηγώντας μας στο σημείο να συμπεράνουμε πως δεν πρέπει εύκολα και αβίαστα να αποδεχόμαστε κάθε καινούρια τακτική. Δεν αναφέρεται πουθενά στη βιβλιογραφία σύνδρομο δυσλειτουργίας ή ανεπάρκειας οργάνων λόγω θρομβώσεων προκαλούμενων από «λεκτίνες».
Μπορεί να οδηγήσει σε στέρηση βασικών θρεπτικών συστατικών. Τέλος, δεν υπάρχει καμία βιβλιογραφική συσχέτιση της εν λόγω θεωρίας με την απώλεια βάρους και βασίζεται κυρίως στο ότι περιορίζεται σημαντικά η πρόσληψη τροφής και θερμίδων.
Αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα ότι η διαδικασία απώλειας βάρους απαιτεί σύνεση και υπομονή. Είναι επιτακτική η ανάγκη το κοινό να καταφεύγει σε καταρτισμένους επιστήμονες για την ενημέρωση του και για την καθοδήγησή του. Να να μην μένει στα στενά πλαίσια της προσωρινής απώλειας μερικών γρήγορων κιλών.
Θα πρέπει να είναι μια απολύτως προσωπική και εξατομικευμένη διαδικασία, η οποία να αποσκοπεί στη διαμόρφωση σωστής διατροφικής συμπεριφοράς και στην εγκαθίδρυση συνηθειών που θα διασφαλίζουν μια μακροπρόθεσμη διατήρηση της όποιας απώλειας, αλλά το κυριότερο μια εν γένει καλή υγεία του οργανισμού.
Γράφει η Ειρήνη Μαυράκη, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Τα χονδροαλεσμένα δημητριακά παίρνουν ξανά μία σημαντική θέση ανάμεσα στα πιάτα της ελληνικής κουζίνας, καθώς διαπιστώνεται η μεγάλη θρεπτική αξία και τα οφέλη τους στην υγεία του ανθρώπου.
Τα χοντραλεσμένα δημητριακά είναι γνωστά από την αρχαιότητα ως βασική, αλλά παράλληλα πρόχειρη και εύκολη επιλογή της καθημερινής παραδοσιακής διατροφής. Οι πρώτοι άρτοι που παρασκευάστηκαν στην ιστορία του πολιτισμού δεν ψήνονταν στο φούρνο αλλά ξεραίνονταν στον ήλιο.
Αυτή η πρώτη λογική του ξεραμένου ζυμαριού αποτελεί και το πρώτο ζυμαρικό. Κι ενώ στις μέρες μας τα απλά ζυμαρικά και το ρύζι έχουν πρωταγωνιστική θέση στο εβδομαδιαίο τραπέζι, σιγά – σιγά παρατηρούμε τα χονδροαλεσμένα δημητριακά να παίρνουν ξανά μία σημαντική θέση ανάμεσα στα πιάτα της ελληνικής κουζίνας, καθώς διαπιστώνεται η μεγάλη θρεπτική αξία και τα οφέλη τους στην υγεία του ανθρώπου.
Καιρός λοιπόν να τα ξαναγνωρίσουμε από την αρχή!
Τραχανάς ή χόνδρος, Κους κους ή κουσκούσι και ποια η διαφορά; Γενικά, υπάρχει μια σύγχυση με τις ονομασίες, καθώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας συναντάμε ίδια ζυμαρικά με πολλές διαφορετικές ονομασίες ή το ίδιο όνομα να αντιστοιχεί σε διαφορετικό ζυμαρικό.
Μια πιο λεπτομερή ματιά όμως μπορεί να μας λύσει όλες τις απορίες.
Πλιγούρι- Χόντρος
Είναι το σπασμένο (χοντραλεσμένο) σιτάρι. Στη Θράκη το γνωρίζουν ως πλιγούρι και στην Κρήτη ως χόντρο. Παλιότερα στους γάμους και στα πανηγύρια το πιλάφι γινόταν παραδοσιακά με χόντρο. Οι κάτοικοι των αγροτικών περιοχών το κατανάλωναν με μεγάλη συχνότητα σαν πρωινό αλλά και βραδινό γεύμα.
Είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε φυτικές ίνες οι οποίες βοηθούν στην εύρυθμη λειτουργία του εντέρου και σε σύνθετους υδατάνθρακες. Έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη με αποτέλεσμα να ανεβάζει ήπια τη γλυκόζη του αίματος και περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως θειαμίνη, ριβοφλαβίνη και νιασίνη που συμμετέχουν στη σωστή λειτουργία του μεταβολισμού και του νευρικού συστήματος.
Περιέχει, παράλληλα, σελήνιο και βιταμίνη Ε που είναι ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες και μαγνήσιο που ενισχύει το μυϊκό σύστημα και μακροπρόθεσμα επιδρά θετικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Τέλος, περιέχει διπλάσια ποσότητα καλίου σε σχέση με τα μακαρόνια και τριπλάσια σε σχέση με το ρύζι.
Χρησιμοποιείται ωμό σε σαλάτες ή μαγειρεμένο αντί για ρύζι σε πιλάφια και γεμιστά. Διατηρείται σε σκιερό και δροσερό μέρος.
Κους-κους
Στην Κρήτη το συναντάμε και ως κουσκούσι. Συνήθως παρασκευάζεται με αλεύρι, πλιγούρι, αλάτι και νερό. Το συναντάμε σε στρογγυλά μικρά μπαλάκια, τα οποία βρέχονται με κρύο νερό και κατόπιν βράζονται σε νερό, ζωμό ή στον ατμό, ώστε να αποκτήσουν μεγαλύτερο όγκο και να γίνουν αφράτα.
Χρησιμοποιείται σε μαγειρευτά πιλάφια μαζί με θαλασσινά ή κρέας, σε σούπες, σε όσπρια και σε σαλάτες. Μία μερίδα (150g) βρασμένο κουσκούς περιέχει 176 Θερμίδες, 6 γρ. πρωτεΐνη, 36. γρ. υδατάνθρακα, 0 γρ. λίπος.
Τραχανάς
Γνωστός και ως χόντρος ή πλιγούρι ή αλεύρι/σιμιγδάλι ζυμωμένο με γάλα ή ξινόγαλο ή γιαούρτι ή χυμό ντομάτας. Αν είναι ξινός, δηλαδή με ξινισμένο γάλα ή γιαούρτι ονομάζεται ξυνόχοντρος στην Κρήτη, ενώ στα περισσότερα μέρη ονομάζεται τραχανάς γλυκός ή ξινός.
Ο μεγάλος χρόνος ζωής του προϊόντος είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του. Η προετοιμασία του απαιτεί χρόνο ώστε να απλωθεί σε μέγιστη δυνατή επιφάνεια, για τουλάχιστον μία εβδομάδα, να στεγνώσει και να συσκευαστεί. Καταναλώνεται σαν σούπα αραιή ή πιο πηκτή, μαγειρεύεται μαζί με όσπρια ή λαχανικά, συνοδεύει κοτόπουλο και χοιρινό, προστίθεται ως γέμιση σε πίτες και σε κεφτέδες αντί για ψωμί.
Χαρακτηρίζεται από τις ιδιαίτερα χαμηλές θερμίδες και τα λίγα λιπαρά, καθώς τα 100 γρ. τραχανόσουπας, μας δίνουν 108 θερμίδες, 2,4 γρ. πρωτεΐνη, 9,3 γρ. υδατάνθρακα και 7,1 γρ. λίπος.
www.iatronet.gr
